Salvador Dalí, Lobster Telephone, 1936


Salvador Dalí, Lobster Telephone, 1936

Oto klasyczny przykład obiektu surrealistycznego powstałego z połączenia rzeczy zwykle ze sobą niezestawianych, w efekcie czego powstaje coś zarówno zabawnego, jak i niepokojącego. Dalí wierzył, że tego typu obiekty mogą ujawniać sekretne pragnienia podświadomości. Dla artysty homary i telefony mają silne konotacje erotyczne. Telefon pojawia się w jego obrazach z późnych lat 30., takich jak Mountain Lake (Tate Gallery), natomiast homar występuje w rysunkach i projektach zwykle kojarzonych z przyjemnością erotyczną i bólem. Na Targi Światowe w Nowym Jorku (New York World’s Fair) w 1939 r. Dali przygotował multimedialne wydarzenie pod tytułem The Dream of Venus, którego część stanowiły żywe nagie modelki w kostiumach z owoców morza. Wydarzenie fotografowali Horst P. Horst i George Platt Lynes, z ich zdjęć wiemy, że homary zostały wówczas użyte do zasłonięcia intymnych części ciała modelek. Dalí często wskazywał na bliskie analogie pomiędzy jedzeniem i sesem. W pracy Lobster Telephone ogon skorupiaka, w którym umiejscowione są jego narządy płciowe, znajduje się bezpośrednio nad mikrofonem słuchawki.

© Salvador Dali, Gala-Salvador Dali Foundation/DACS, London 2016
[http://www.tate.org.uk/art/artworks/dali-lobster-telephone-t03257/text-summary]

Informacje
Ocena:
Oceń na 1/10Oceń na 2/10Oceń na 3/10Oceń na 4/10Oceń na 5/10Oceń na 6/10Oceń na 7/10Oceń na 8/10Oceń na 9/10Oceń na 10/10
(brak ocen)
Loading...
Dodano:

30 stycznia 2017